Harry Potter i Insygnia Smierci by ROWLING JOANNE K

Author:ROWLING JOANNE K. [ROWLING JOANNE K.]
Language: pol
Format: epub
Tags: General Interest
Published: 2010-11-08T09:58:18.883000+00:00

TY!

Wyciągała ku Ronowi rękę oskarżycielskim gestem; wyglądało to zupełnie tak, jakby rzucała na niego zły urok, i Harry wcale się nie zdziwił, że Ron cofnął się o kolejnych kilka kroków.-Poleciałam za tobą! Wołałam cię! Błagałam, żebyś wrócił!–Wiem – powiedział Ron. – Hermiono, wybacz mi, mnie jest naprawdę…

–Och, jest ci przykro! Zaśmiała się piskliwie, nienaturalnie, Ron zerknął na Harry’ego, szukając pomocy, ale

Harry tylko zrobił minę wyrażającą całkowitą bezsilność.

–Wracasz sobie po paru tygodniach… tak, tygodniach… i myślisz, że wszystko będzie w porządku, jeśli powiesz, że jest ci przykro?

–A co innego mogę powiedzieć?! – krzyknął Ron i Harry ucieszył się, widząc, że zaczyna walczyć.

–Och, nie wiem! – krzyknęła z jadowitą ironią Hermiona. – Wysil swój mózg, Ron, pogrzeb w nim, to powinno potrwać tylko parę sekund…

–Hermiono – przerwał jej Harry, uznając to za chwyt poniżej pasa – on dopiero co uratował mi…

–Mam to gdzieś! Nie obchodzi mnie, co on zrobił! Całe tygodnie… mogliśmy już dawno nie żyć, a on dobrze o tym wiedział…

–Wiedziałem, że żyjecie! – ryknął Ron, po raz pierwszy ją zagłuszając i podchodząc do niej tak blisko, jak mu na to pozwalało Zaklęcie Tarczy. – O Harrym jest pełno w „Proroku", w radiu, wszędzie was szukają, krąży mnóstwo pogłosek i różnych zwariowanych bzdur, wiedziałem, że natychmiast bym usłyszał, jakby wam się coś stało… nie macie pojęcia, jak ja się…

–Jak się czułeś?!

Wypowiedziała to tak piskliwym głosem, że chyba tylko nietoperze mogłyby ją usłyszeć,

ale na szczęście skrajne oburzenie odebrało jej na chwilę mowę i Ron natychmiast to wykorzystał.

–Chciałem wrócić, gdy tylko się deportowałem, Hermiono, ale wpadłem prosto na bandę szmalcowników i nigdzie nie mogłem się ruszyć!

–Bandę kogo? – zapytał Harry, gdy Hermiona rzuciła się na fotel i zwinęła w tak ciasny kłębek, że trudno było sobie wyobrazić, kiedy zdoła się wyplątać z własnych rąk i nóg.

–Szmalcowników – odrzekł Ron. – Są wszędzie, dostają złoto za mugolaków i zdrajców krwi, ministerstwo wyznaczyło nagrodę za każdego schwytanego. Byłem sam, wyglądałem na ucznia, okropnie się podniecili, myśleli, że jestem mugolakiem, który się ukrywa. Musiałem szybko coś wymyślić, żeby mnie nie zaciągnęli do ministerstwa.

–Co im powiedziałeś?

–Ze nazywam się Stan Shunpike. Pierwsze nazwisko, które mi wpadło do głowy.

–I uwierzyli ci?

–Nie byli najbystrzejsi. Jeden na pewno miał w sobie krew trolli, śmierdział jak…

Ron zerknął na Hermionę, wyraźnie z nadzieją, że ten drobny żarcik może ją choć trochę

zmiękczy, ale nadal miała kamienną twarz nad ciasno splecionymi członkami.

–W każdym razie zaczęli się kłócić, czy jestem tym Stanem, czy nie jestem. Trochę to było żałosne, mówiąc szczerze, ale w końcu było ich pięciu, a ja jeden, no i zabrali mi różdżkę. Potem dwóch zaczęło się tłuc, dwóch innych się przyglądało, więc rąbnąłem w brzuch tego, który mnie trzymał, złapałem jego różdżkę, rozbroiłem tego, który trzymał moją, i deportowałem się. Nie wyszło mi to za dobrze, znowu się rozszczepiłem… – Podniósł prawą rękę, by pokazać, że brakuje mu paznokci na dwóch palcach, na co Hermiona uniosła brwi z politowaniem. – No i wylądowałem o całe mile od miejsca, w którym byliście. Jak wróciłem nad tę rzeczkę, gdzie obozowaliśmy… to was już nie było.

–Ojej,

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.